Het verhaal van twee oudere mensen

Het verhaal van twee oudere mensen

In de zomer van 2008 ontmoetten een vermogende weduwnaar en een weduwe (beiden ca. 80 jaar oud) elkaar tijdens een vakantie. Aan het einde van de vakantie vroeg de weduwnaar de weduwe ten huwelijk. De weduwe stemde in. De tortelduifjes besloten (v.w.b. de bezittingen) op huwelijkse voorwaarden te trouwen. De weduwnaar liet zich, tijdens het traject van opstellen voorwaarden en wijzigen testament, begeleiden door zijn vrienden van Cinjee Advies (CA), die al jaren zijn belastingaangifte verzorgden. De vrienden waren deskundig in dit soort trajecten, en aan twee van hen was door de weduwnaar de rol van testamentair executeur toevertrouwd.
In januari 2009 trouwde het stel en ging samenwonen. De vrouw liet zich uitschrijven bij de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) en inschrijven bij de Hersteld Hervormde Gemeente (HHG). Ze hadden het geweldig samen en hoopten nog lange tijd gezegend te zijn.
 
De man had vóór zijn 2e huwelijk op verzoek van de bestuurders van CA al een 2-tal leningen (één van € 37.500,- en één van € 30.000,-) verstrekt aan CA. Op verzoek van twee van de bestuurders van CA verstrekte de man in maart 2010 een 3e lening van € 20.000,- aan CA.
In oktober 2010 kwamen op verzoek van CA alle bestaande leningen te vervallen. Er werden 2 nieuwe  leningen afgesloten, één van € 50.000,- en één van € 37.500,-. De lening van van € 37.500,- werd niet aangemeld bij de AFM. De man werd beloond met een verklaring dat hij vanaf nu professionele marktpartij was. Bovendien verviel zijn oude zekerheidsstelling (assurantieportefeuilles) en ontving hij tot zekerheidstelling van zijn nieuwe leningen een pandrecht op een deel van de inventaris van CA.
 
De man trad op verzoek van de vrienden van CA met regelmaat op als financiële sponsor van liefdadige evenementen, die door zijn vrienden werden georganiseerd. Ook was hij in de vorm van giften een grote sponsor van de HHG.
 
In december 2010 werd door één van de bestuurders van CA, in de rol van financieel ‘onafhankelijk’ adviseur, aan de man het verzoek gedaan om een hypothecaire lening bij een bank aan te gaan, met als onderpand de vrij van hypotheek zijnde eigen woning. Het primaire doel van deze transactie was het vrijmaken van slapend vermogen, en het grootste gedeelte daarvan als lening te verstrekken aan CA. De man werd in januari 2011 met regelmaat gevraagd of hij al een beslissing genomen had op het verzoek. De bestuurder van CA had, in de rol van financieel ‘onafhankelijk’ adviseur, ondertussen al een offerte aangevraagd bij een hypotheekverstrekker en een verzekeringsmaatschappij voor een complex financieel product, waarmee het mogelijk was slapend vermogen vrij te maken. De gehele transactie was te complex voor de man en hij vertrouwde erop dat het klantbelang voorop stond en dat hij juist was geadviseerd over de eventuele risico’s van deze transactie. De offertes werden omgezet in definitieve overeenkomsten en een deel van de transactie (de hypothecaire lening en de verzekeringsovereenkomst) werd d.m.v. een notariële akte vastgelegd. De man en de vrouw (i.v.m. het vruchtgebruik van de woning) tekenden in februari 2011 de hypothecaire leningsovereenkomst. De onderhandse lening aan CA (het grootste gedeelte van het vrijgekomen vermogen) werd niet notarieel vastgelegd, maar wel schriftelijk vastgelegd en door drie bestuurders van CA ondertekend. De man ontving tot zekerheidstelling van zijn lening een pandrecht op een website (incl. verzekeringsportefeuilles) van CA. De betrokken notaris en de hypotheekverstrekker waren vooraf niet bekend met het feit dat de verstrekte lening aan CA onderdeel van de constructie was (beiden hebben later verklaard dat, indien zijn vooraf waren geïnformeerd over deze constructie, zij geen medewerking hadden verleend).
 
De man vernam eind februari dat CA in financiële problemen verkeerde. Hij was hoogst verbaasd, want hij was nog nooit door iemand hierover geïnformeerd. Hij had juist hele positieve informatie over CA gekregen. De financieel ‘onafhankelijk’ adviseur is binnen 30 dagen verzocht om de februari-transactie terug te (laten) draaien, maar dat was volgens de bestuurder van CA niet meer mogelijk.
Het maakte de man en de vrouw heel onrustig. Ze deden ’s nachts geen oog meer dicht en in april 2011 belandde de man met hartklachten in het ziekenhuis. Na terugkomst van de man uit het ziekenhuis werd de financieel ‘onafhankelijk’ adviseur verzocht de transactie van februari 2011 ongedaan te (laten) maken.
Na een nachtje goed slapen kwam de financieel ‘onafhankelijk’ adviseur met de oplossing. De oplossing bestond uit het binnen anderhalf jaar terugbetalen van alle gelden m.b.t. de februari-transactie. De man stemde daarmee in, en de nieuwe overeenkomst werd in mei 2011 getekend door drie bestuurders van CA. Ook werd afgesproken dat voortaan de man en de vrouw door de bestuurders van CA met rust gelaten zouden worden, en dat indien contact vereist was, dit via een benoemde contactpersoon zou gaan plaatsvinden.
 
In juni 2011 moest volgens de nieuwe overeenkomst de eerste termijn van de terugbetaling door CA worden voldaan. Half juni 2011 werd door één van de bestuurders van CA contact gezocht met de man om een vervelende mededeling te doen. Het contact kwam niet tot stand, doordat de man en de vrouw op vakantie waren, om van alle sores van de afgelopen maanden te bekomen. Vervolgens werd contact gezocht met de contactpersoon. De vervelende mededeling was dat niet aan de terugbetalingsverplichting kon worden voldaan, en dat nog niet bekend was wanneer dit wel zou gaan starten. De contactpersoon antwoordde dat dit door de man niet geaccepteerd werd, en dat de afspraken nagekomen moesten worden. De man werd door de contactpersoon na terugkomst van zijn vakantie op de hoogte gebracht van de ontstane situatie.
 
Half juni 2011 legde de Belastingdienst Rijnmond beslag op de kantoorinventaris van CA en ging het kantoormeubilair veilen. Een hardnekkige belastingschuld was daarvoor de reden. Na een aangifte, naheffing, aanmaning en dwangbevel was CA nog altijd niet tot betaling van een openstaande vordering overgegaan, waarop de fiscus beslag had gelegd op de kantoorinventaris. Het aan de man in oktober 2010 verstrekte pandrecht bleek door de bevoorrechte positie van de fiscus waardeloos te zijn.
 
Op 7 juli 2011 werd publiekelijk bekend gemaakt dat op 19 juli het faillissement van CA door de rechtbank zou worden uitgesproken. Tot die tijd had het familiebedrijf nog de mogelijkheid dit onheil af te wenden. Eén van de bestuurders van CA ging met zijn gezin op vakantie naar Zwitserland.
 
Op bovengenoemde datum nam één van de bestuurders van CA contact op met de contactpersoon. Door de bestuurder van CA werd het aanbod gedaan om een transactie uit te voeren m.b.t. het pandrecht van de website (incl. verzekeringsportefeuilles) van CA. Deze voorgestelde transactie hield in dat het bedoelde pandrecht vóór het definitieve faillissement aan een geïnteresseerde koper zou worden overgedaan. Deze transactie was volgens de bestuurder van CA geoorloofd, maar moest wel snel plaatsvinden. De contactpersoon nam het aanbod in beraad.
 
Op 12 juli 2011 legde de Autoriteit Financiële Markten (AFM) ten tweeden male een boete op, omdat door de bestuurders van CA nog steeds geen (of onvoldoende) informatie was verschaft op de gestelde vragen. De AFM had nml. twijfels of de bestuurders van CA de afgelopen tijd hadden gehandeld in overeenstemming met de Wet Financiële Markten (WFT).
 
Op diezelfde dag werd voor 7 werkzame personen, waarvan 5 voormalige bestuurders van het voormalige CA, een nieuwe onderneming (OOA Consulting) in Sliedrecht opgestart.
 
Inmiddels had de contactpersoon uit betrouwbare bron vernomen dat de door de bestuurder van CA voorgestelde transactie van 7 juli 2011 niet legaal was. De curator kan nml. na het uitgesproken faillissement een zgn. actio pauliana uitoefenen. De schuldeiser verliest daarbij dan zijn pandrecht (voorkeursbehandeling). De actio pauliana is de bevoegdheid om op te komen tegen rechtshandelingen van een debiteur waardoor zijn schuldeisers worden benadeeld. In het eerste faillissementsverslag van de curator is te lezen dat er 40 van dit soort gevallen bij het faillissement van CA zijn geconstateerd. Gelukkig is de man verschoond gebleven van een onrechtmatige handeling.
De contactpersoon heeft overlegd met het echtpaar en in gezamenlijkheid is besloten om nooit meer betrokkenen te willen zijn of raken bij transacties met de bestuurders van CA.
Op 13 juli 2011 heeft de contactpersoon het genomen besluit gemeld aan één van de bestuurders van CA, en tevens is meegedeeld dat de belangen van het echtpaar voortaan zouden worden afgehandeld door een advocaat.
Ook werd een appel gedaan op het respecteren van de eerder gemaakte afspraak om geen rechtstreeks contact op te nemen, maar voortaan in contact te treden met de advocaat. Regelmatig is\wordt deze afspraak door één of meerdere bestuurders van CA overtreden. De regiopolitie houdt een registratiedossier bij van alle meldingen van deze overtredingen, en treedt na elke overtreding op richting de bestuurders van CA.
 
Op 19 juli 2011 sprak de rechtbank Dordrecht het faillissement uit over CA. Tot curator werd benoemd mr. Eddy Butin Bik.
Op 28 juli 2011 zijn door de advocaat alle vorderingen (totaal ca. EUR 280.000,-) van de man aan de curator doorgegeven. De curator heeft inmiddels alle vorderingen erkend, echter hij respecteert niet het 
in februari 2011 aan de man verstrekte pandrecht op website & verzekeringsportefeuilles. Ook dit pandrecht  bleek dus waardeloos te zijn.
 
De man kon a.g.v. alle transacties niet meer aan zijn huwelijkse voorwaarden jegens zijn partner voldoen. De man was het voorgaande half jaar ongewenst in een traject terecht gekomen dat alleen door experts kan worden afgehandeld. De man had geen andere keus dan de verdere afhandeling over te laten aan een daartoe bevoegde instanties.
Na raadpleging van het juridisch loket, is door de gemachtigde contactpersoon, in september 2011 aangifte bij de politie gedaan. Vanaf dat moment is het dossier van het echtpaar in behandeling genomen door Justitie (in eerste instantie door het Arrondissementsparket Dordrecht, sinds februari 2012 door het Gerechtshof ’s-Gravenhage).
 
De AFM is in het 2e kwartaal 2011, en daarna voortdurend als daar aanleiding voor was, door de contactpersoon geïnformeerd over het dossier van het echtpaar.
In het 4e kwartaal 2011 is ook de FIOD op de hoogte gebracht, en deze partij wordt net als de AFM voortdurend op de hoogte gehouden.
 
De curator heeft de vordering van de man genoteerd onder aantekening bijzonder preferent.
De curator beschikt sinds maart 2012 ook over het dossier van de man, omdat dit dossier een belangrijke bijdrage levert aan het onderzoek en de eventuele vaststelling van de bestuurdersaansprakelijkheid.
 
Op 23-04-12 ontving de man een brief van de oud directie-leden van CA. Deze brief was gericht aan alle investeerders. De volgende zaken staan erin vernoemd:
  • ze erkennen volledig de hoofdelijke aansprakelijkheid;
  • ze hebben de intentie om te komen tot een schuldafwikkeling;
  • binnen enkele maanden zal aangevangen worden met het aflossen van de schulden met kleine bedragen, uit de opbrengsten van het ‘goed renderende’ nieuwe bedrijf OOA Consulting;
  • de heren M. Boer en J. Snoei hebben ze aangesteld als de vertegenwoordigers van de investeerders en deze heren houden een vorm van toezicht.
De brief was door 6 personen persoonlijk ondertekend.
Noot: inmiddels is gebleken dat de oud directie-leden van CA met dit traject, bij een deel van de slachtoffers, ten onrechte de hoop levend hebben gehouden dat er schulden zouden worden terug betaald. OOA Consulting wordt failliet verklaard.
 
De kerkenraad van de HHG is voortdurend op de hoogte gehouden van de conflictsituatie waarin het echtpaar verkeert met de bestuurders van CA. De kerkenraad van de HHG heeft wederhoor toegepast, door ook de bestuurders van CA hun verhaal te laten doen. De kerkenraad van de HHG heeft veel moeite om in deze situatie de juiste beslissingen te nemen.
In februari 2012 is door de (stief)dochter van het echtpaar aan visitatoren van de HHG het verzoek gedaan om de kerkenraad van de HHG van advies te voorzien. Na raadpleging van de kerkenraad van de HHG, de bestuurders van CA en diverse verontruste gemeenteleden van de HHG, hebben de visitatoren in september 2012 een advies uitgebracht aan de kerkenraad van de HHG. De inhoud van dat advies is, als gevolg van het ambtsgeheim, niet bekend. De gemeenteleden van de HHG zijn via het kerkblad geïnformeerd over de status en voortgang van het traject dat de visitatoren van de HHG doorlopen.
 
Het echtpaar is sinds begin 2012 lid van de groep Cinjee Gedupeerden, de voorloper van de Stichting Slachtoffers Cinjee Advies. Zij laten zich vertegenwoordigen door hun (stief)zoon en (stief)dochter.
De (stief)dochter van het echtpaar is bestuurslid van de stichting en de (stief)zoon voor de stichting actief in diverse werkgroepen.
 
Tijdens de uitzending van TROS Opgelicht op 18-09-12 was de man vanwege gezondheidsproblemen alleen thuis, en niet in de studio. Er is toen een aanslag op zijn woning gepleegd. Buren hebben bijstand verleend; politie heeft dit voorval in onderzoek. Ook heeft één van de bestuurders van CA ongeoorloofd telefonisch contact opgenomen met de man.
 
Het echtpaar lijdt aan Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS) en is het vertrouwen in de mensheid (met name binnen de HHG) volledig verloren. Ze ontvangen van overheidswege slachtofferhulp.
Gelukkig ondervinden zij van vele medemensen oprechte betrokkenheid en medeleven. Eén persoon heeft hen een week zijn stacaravan aangeboden, om daar een week gratis in te verblijven, om enige afstand te kunnen nemen van de sores van de afgelopen tijd.
 
Zij leven (menselijkerwijs gesproken) waarschijnlijk niet lang meer, en zeker niet gelukkig.
 
Twee oude mensen

 

Top