Geruïneerd door Cinjee

Geruïneerd door Cinjee

Persoonlijk verslag van een financiële ramp …

Als het om € 400,- zou gaan, had ik mijn verhaal niet verteld.
Waarschijnlijk ook niet als het om € 4.000,- zou gaan.
Het gaat niet om € 400,- of € 4.000,-. Ook niet om € 40.000,- maar om een verlies van een bedrag van ongeveer €  400.000,-.

Wat gebeurde er?

In 2006 startte de samenwerking met het Sliedrechtse bedrijf Cinjee Advies. Met het geld dat ik meebracht werd een assurantieportefeuille aangekocht. Alles werd in contracten vastgelegd: een borging voor de toekomst, stel dat het onverhoopt mis zou gaan.
In 2007 werden nog enkele assurantieportefeuilles aangekocht. Tevens werd vanuit privé nog een lening aan het bedrijf verstrekt. Uiteraard stelden we ook daar een contact voor op.
Zo was ik ondernemer binnen de onderneming. Een unieke constructie. De samenwerking verliep prima. Er was wederzijds vertrouwen.

Een groeiend bedrijf

Cinjee Advies kreeg in 2008 de pen en de portemonnee van diverse verzekeraars. Hij werd gevol-machtigd. Eerst door ASR Verzekeringen. Ze waren akkoord met de bedrijfsvoering van Cinjee Advies en gaven groen licht. Nationale Nederlanden, London Verzekeringen en Reaal Verzekeringen volgden.

Alles overziend was het een goede keuze om ondernemer te zijn binnen Cinjee Advies. Een gezond bedrijf, dat zich zelfs volmacht-kantoor mocht noemen. Bij zo’n bedrijf zit je goed.  

Toelichting:

Zo’n 160 assurantie tussenpersonen verkochten hun bedrijf aan Cinjee Advies. Grote en kleine. De formule sprak hen aan. In de loop van de jaren werd de koopsom betaald.
Zo’n 50 particulieren investeerden een bedrag van € 50.000,- of een veelvoud daarvan. Het onderpand was geregeld, namelijk een assurantieportefeuille die op waarde werd gehouden. Het enige risico was alleen de marktwaarde.
(Vergelijk het met een huis. Je vraagt iemand € 200.000,- in jouw bedrijf te investeren. Deze krijgt een leuke vergoeding en na verloop van tijd wordt de hoofdsom terugbetaald.
Het onderpand is de woning -zonder hypotheek- met een waarde van € 200.000,-. Je belooft in een contract de woning goed te onderhouden en op het moment dat je niet aan je betalingsverplichting kunt voldoen is de woning opeisbaar. Het risico zit niet in de deal, maar in de waarde van de woning; die kan lager worden. Een aanvaardbaar risico. Dat geldt ook de assurantieportefeuille.)

Het najaar van 2010

Toen kwam het najaar van 2010.
Er waren problemen met ASR Verzekeringen. Een verschil van inzicht over de verhouding tussen premies en de uit te keren schades. De familie lost het probleem niet op, maar liet het uitmonden in een conflict.
Op hoge toon probeerde M.D.-C. bij de rechter in Dordrecht haar gelijk te halen.  Men had echter geen oog voor de juiste verhoudingen, want hoe kan een assurantietussenpersoon het opnemen tegen een groot verzekeringsconcern?
Daar moesten wel brokken van komen.  Het Sliedrechtse bedrijf werd dan ook in het ongelijk gesteld en de volmacht werd ingetrokken. Dat was het begin van het einde. De andere verzekeraars volgden de kwestie met argusogen.

Het jaar 2011

Het jaar 2011 volgde.

Het leek aanvankelijk goed te gaan, althans als je de directie moest geloven. Langzaam maar zeker werd in april en mei duidelijk daar er geen grip was op de bedrijfsvoering. De inkomstenstroom bleef achter, er liepen steeds meer klanten weg en het personeelsbestand was niet afgestemd op het aantal klanten.
Het verliezen van de volmacht bij ASR Verzekeringen en problemen met Reaal Verzekeringen werk-ten als een katalysator.

In april was mijn portefeuille conform de afspraken in het contract weer geupdated en ondertekend door de heer M.C. sr. Zou je dat verkopen, dan levert dat (verdeeld over een aantal jaren) een bedrag van € 325.000,- op.

Opmerkelijk was dat in de loop van 2011 de tegenspreekbaarheid van de directie onmogelijk werd. Wie anders dacht was in no-time letterlijk buiten dienst.
Sr. en jr. waanden zich als de ongekroonde koningen. Hun wil was wet en hun mening was de absolute waarheid.

Toelichting:

Keizer Karel V had als adagium: één rijk, één keizer en één godsdienst.
Met de directie van het Sliedrechtse bedrijf kun je een merkwaardige  parallel trekken:
Er was één leider, die alles wist en nooit fouten maakte. Een gevleugelde uitspraak was : dat kun jij niet en dat weet jij niet!
Er was één bedrijf dat het werkelijk goed deed en dat was zijn bedrijf volgens zijn unieke bedrijfsmodel.
Er was maar één mening en dat was de Cinjee-mening. Of het nu over bedrijfsvoering, politiek of godsdienst ging, hij had altijd gelijk!

In juli 2011 kwam het faillissement. Mijn contract voorzag in zo’n situatie. Ik kon uit de zaak stappen, want het was mijn assurantieportefeuille, mijn eigendom, mijn klanten. Daarom ging ik mijn portefeuille ophalen. Wat bleek? De helft was weg! Ongelooflijk. Verpand aan anderen en ik weet ook aan wie. Volgens de financieel directeur was het niet anders. Ook de lening was weg, evenals de bij Cinjee Advies ondergebrachte rekening-courant. Naast de halve portefeuille  was dit een bedrag van ruim € 110.000,-. Samen meer dan 2,5 ton.

En dat op 1 dag ..!

Met een halve portefeuille stond ik op straat om daarmee een nieuw bestaan op te bouwen. Dat dacht ik …
Een nieuw start zat er voorlopig niet in.
De verzekeraars werkten niet mee. Eerst toestemming van de curator. Natuurlijk was ik bereid om bij hem een handtekening te halen.

Dat pakte anders uit.

De curator werkte niet mee, maar tegen. Hij legde mij zelfs een boete van € 15.000,- op, terwijl het om mijn bezit ging. Deze man liet mij als het ware ‘mijn gestolen fiets’ weer terugkopen uit de boedel. Hij was onvermurwbaar en ging volledig voorbij aan het feit dat de assurantieportefeuille mijn eigendom was. Mijn positie was totaal anders, dan die van investeerders en tussenpersonen, die hun zaak aan Cinjee Advies verkocht hadden. De curator maakte geen onderscheid, had geen enkel begrip. Uiteindelijk onder protest en met medewerking van een advocaat heb ik mijn halve portefeuille terug gekocht. Wel met geleend geld …

Ook de advocaatkosten moesten met geleend geld betaald worden …

En dan sta je in de startblokken om aan de slag te gaan, maar toen volgde de ene dreun na de andere. Op papier had de portefeuille nog wel een verkoopwaarde van € 150.000,- maar het was gebakken lucht. De uiteindelijke waarde is na een jaar hard werken (om de zaak op orde te krijgen) zo’n 13% van de oorspronkelijke waarde. 

Een dramatisch verlies.

Toelichting:

1.ASR Verzekeringen werkte niet mee. Wat bleek? Enkele maanden voor het faillissement had deze verzekeraar haar belangen veilig gesteld en al haar polissen (die bij het Sliedrechtse bedrijf stonden) aan haar dochteronderneming ASAM verpand. Mijn bezit was door de directie van Cinjee Advies zonder mijn medeweten verpand aan de verzekeraar.

2.Reaal Verzekeringen liet met een beroep op het BW weten dat de constructie van Cinjee Advies (waarbij de assurantieportefeuilles mijn bezit waren) niet wordt erkend. Omdat  Reaal een vordering op het bedrijf heeft, beroept de verzekeraar zich ook op het verrekeningsrecht. Dat houdt in dat de polissen pas worden overgedragen als de vordering is verrekend …

3.Verzekeraars die wel meewerkten, gaven aan dat het aantal klanten wat op de lijst stond niet klopte. Cinjee Advies gaf de mutaties onvoldoende door en rekende niet met de juiste cijfers.

De balans opgemaakt

En dan maak je een jaar na het faillissement de balans op.
Wat zijn dan de feiten?

1. Leugens.

De directie heeft tot het eind toe volgehouden dat ze niet failliet zouden gaan. Ze hebben de medewerkers , de partijen die hun assurantieportefeuille aan hen verkocht hadden en ook mij bedrogen.
Niet bewust, wel nee! Dat past ook niet bij ze, maar hun eigen werkelijkheid, hun eigen gecreëerde wereldbeeld stond haaks op de werkelijkheid van alle dag.
Had dat niet tijdig onderkent kunnen worden?
Nee, want ze hadden hun verhaal klaar en dat leek te kloppen.  M.C. jr. vertelde zelfs dat ASR Verzekeringen uiteindelijk moest schikken. Helaas waren we niet zo wantrouwend, dat we de feiten bij o.a. ASR Verzekeringen geverifieerd hebben. De waarheid was namelijk dat de directie van het Sliedrechtse bedrijf moest schikken.
We hadden te laat door dat we als het ware aan het varen waren in dichte mist en dat de radar uitgeschakeld was.
Tot het laatst toe was er verwachting omdat ze met grote investeerders (grote partijen) bezig waren. Niemand zag er blijkbaar iets positiefs in en het bedrijf ging ten onder. 

Na het faillissement kwam er nog een lichtpuntje, want ze zouden terugbetalen. Het was echter niets anders dan tijd kopen en sinds het faillissement van hun nieuwe bedrijf (OOA Consulting Group) is niet anders dan een fata morgana gebleken. 

Opmerking:

Je vraag je af waar de accountant was; die was toch bezig met de jaarstukken van 2010?
Had hij werkelijk niets gezien? In ieder geval werd door hem geen enkel signaal richting organisatie afgegeven.)

2.Een bijzonder faillissement.

Hebben ze bewust op een faillissement aangekoerst? Nee.

Ze geloofden in hun eigen kretologie, hun eigen leugens. Afwijkende meningen onder de leidinggevenden en de OR werden niet geaccepteerd. Een afwijking gold als: je bent niet loyaal. Een faillissement is vervelend voor de eigenaren. Maar dit is een apart faillissement, omdat Cinjee Advies alle betrokkenen mee heeft getrokken in haar val:

a.       Bijna iedereen had een contract, waarin stond dat je bij faillissement van Cinjee Advies de assurantieportefeuille mee kon nemen. Risico: de marktwaarde kan minder zijn dan toen je de deal sloot; al met al een aanvaardbaar risico.
Toen ze werden opgeëist bleek, dat veel  assurantieportefeuilles meerdere keren waren verpand. Dit heet bedrog en oplichterij; zwendel.

b.      Bijna niemand heeft de assurantieportefeuilles uit de boedel kunnen halen, omdat de curator zijn veto heeft uitgesproken.
Onterecht.  Nu ‘lopen de portefeuilles als het ware leeg’; als er geen goed beheer plaatsvindt door de werkelijke belanghebbenden, dan lopen de klanten weg.

Dit betekent dat zij die hun bedrijf (hun verzekeringsportefeuille) aan Cinjee Advies verkochten, als ook de particuliere investeerders tot nog toe met lege handen staan. Krijgen ze uiteindelijk toch hun portefeuille, dan is het de vraag bij dubbele verpandingen wie het eerste recht heeft en wat de portefeuille nog waard is.

3.Persoonlijk drama.

De ene maand ben je nog vermogend en is je bezit verankerd.
De volgende maand blijkt het waardeloos te zijn. Een bodempje is over. Nauwelijks genoeg om van te eten, maar zeker niet om aan je verplichtingen te voldoen.
Onvoldoende inkomsten hebben het afgelopen jaar tot grote problemen geleid. Voor de meeste mensen is het moeilijk zich voor te stellen wat het betekent als er geen geld meer is. Het beïnvloed je leven en je staat op een zijspoor. Er moet werk gezocht worden en er moet inkomen worden gegenereerd. Je zit met je gezin aan de grond. Het is desastreus als er geen geld meer op de bankrekening staat. Je schuift als het ware naar de rand van je bestaan.

Het is een gevecht om het bestaan; elke euro telt.
Omdat er nog steeds elke maand een gat in de begroting is, het totale verlies gestegen tot  het enorme bedrag van  ± € 400.000,-. 
Anderzijds is het een bijzondere ervaring dat de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan uit de Bijbel nog steeds actueel is. Jezus had als het ware deze gelijkenis vandaag kunnen uitspreken. Veel mensen stappen compleet over je heen, maar er zijn ook mensen die de hand hebben toegestoken. Er zijn mensen op ons pad gezet, die concreet in welke vorm dan ook hebben geholpen. Hulp van ongedachte zijde. 

Ondernemer uit de Alblasserwaard

 

Top